Home » Wandelverslagen » Wandelverslagen 2018

Wandelverslagen

Zondag 14 januari LAW 3e  Etappe Hondsrugpad

De eerste wandeldag in het 20 jarig ‘t Loopje bestaan is gedenkwaardig begonnen.  Het was nog niet eerder voorgekomen dat onze vaste LAW gids zich ziek heeft moeten melden. Gelukkig was iemand anders bereid om de route te gidsen. Bij Popken Hollander verzamelden zich 7 dames en 3 heren, Waarvan 1 nieuweling en 1 nieuwelinge.  In 2 auto's naar het startpunt bij 'de Wiemel' in Gasselte. Om 10.55 u. op pad achterlangs, evenwijdig aan de Gieterweg/Gasselterweg richting Gieten. Afwisselend voerde de tocht over weggetjes, paadjes, wijdse uitzichten over de Hondsrug. Vervolgens tussen Gieten en Bonnen onder Rijksweg N33, door de tunnel langs recreatiegebied Zwanemeer. Dan via de rand van Eext door Boswachterij Anloo. Het was redelijk zwaar terrein want met beleid moesten modderige stukken en obstakels worden overkomen. Bij Hunnebed D11 een korte stop om vooral de nieuwelingen kennis te laten nemen van de geschiedenis. Toen via het het ’Evertsbos’ en Pinetum Ter Borgh Anloo, waar ook een korte stop werd gemaakt. In overleg met de gids werd besloten om nog een extra lus aan de route vast te knopen. Hoewel de zon zich niet liet zien, was het prima wandelweer. Om 15.15 terug bij Popken Hollander. We voelden ons vereerd dat Popken-Hollander speciaal voor ons de zaak een besloten karakter heeft gegeven. Onder ons, gezellig aan 1 grote tafel bracht een extra dimensie aan de gesprekken en verhalen. Er werd een voortreffelijk buffet geserveerd, 4 stamppotten met uitgebreide, luxe toebehoren. Einde van een mooie wandeldag. Een goed begin van 2018. De wandeling was 18 km.  

Zondag 4 februari Knapzakroute “Linde- en Lende vallei”

Op deze koude winterse dag verzamelden zich 6 dames en 7 heren bij vd Valk in Wolvega. Het voelde gelijk goed en klantvriendelijk want er was een mooi hoekje speciaal gereserveerd voor 't Loopje. Goed ingepakt gingen we op weg naar het Lindepad in de Lendevallei met een omweg richting Oldeholtpade. Het natuurgebied maakt deel uit van de 'natte as' van moerasgebieden. De Helomapolder, Driessenpolder, Gorterspolder, Lendepoolder, het Botkereservaat, Onland en het Oude Stroomdal vallen hieronder. De Lendevallei is rijk aan elzenbroekbos en aan petgaten met een welige groei van water-en moerasplanten. Een mooi gezicht was een vlucht zwanen, opmerkelijk veel zwanen in het gebied. Práchtig paarden maar wel in een modder wei, gelukkig was er wel een kleine droge plek. Dicht tegen elkaar aan kunnen ze er net met z'n allen staan. Ook het zonnetje deed zich sporadisch gelden met warmden zonnestralen. Alvast een belofte voor de lente. Een korte lunchpauze onderaan de weg bij de Linde, heel geschikt alleen voor vandaag te koud. Toen over het Heloma sluisje, 18e-eeuwse houten monumentaal veensluisje.  Zijdelings langs Ter Idzard terug  naar de warmte in het zithoekje bij vd Valk. De wandelafstand was 19 km over heel drassig terrein, gymnastische strapatzen waren nodig om enigzins droge voeten te houden. Het was het een mooie en gezellige wandeldag.

Zondag 25 februari LAW 4e “Etappe Hondsrugpad Anloo – Appelbergen

Op deze mooie, koude winterse dag verzamelden zich uiteindelijk 9 heren en 4 dames in de gezellige opkamer van de Blankehoeve. Petje af voor de gids die met deze vrieskou uit Groningen kwam gefietst. Een kort autoritje bracht ons naar Anloo bij cafe Popken-Hollander. 11.15 u gingen we op weg voor de 4e etappe Hondsrugpad. De tocht leidde onmiskenbaar over de Hondsrug langs velden, weiden, bossages waterloopjes en nostalgische dorpen. Via Schipborg naar de over en door het terrein van Dennenoord (psychiatrisch instelling), aangelegd in de 19e eeuw. Nu van rijkswege beschermd dorpsgezicht, Het hoofdgebouw staat op de rijksmonumentenlijst. Intussen bij de Wenakkers, een prima plekje voor de lunch zowel bovenop de heuvel als onderaan waren zitbanken. De zon liet zich al goed gelden. Wat een verschil met de vorige keer toen was er ook een prima plek maar werden we door de gure wind vlug verdreven. Nu was het echt genieten. Via Westlaren door het centrum van Zuidlaren. Twee wandelaars stapten hier uit. Toen langs het Sprookjeshof evenwijdig aan de Hunzeweg vlak voor Molenmuseum de Wachter het veld in. Via de onderkant van het Zuidlaardermeer, daar werd zelfs geschaatst. naar Midlaren. De aanwijzing naar hunebed D03 is voor kennisgeving aangenomen. Middendoor Midlaren, langs het Noordlaarderbos terug in de Blankehoeve. Het was 16.00 u geweest voordat we goed en wel aan de gereserveerde tafel zaten, verlangend naar warme drinken en lekkers. Met een tevreden gevoel werd de mooie, onvervalse winterse wandeling, gezellig besloten.

Zondag 18 maart Knapzakroute “de Onlanden”

Gevoelstemperatuur -15' en snijdende ijskoude wind hebben 7 heren en 7 dames, waarvan 1 nieuwelinge, niet weerhouden om present te zijn. We werden allerhartelijkst ontvangen door de uitbater en zijn personeel. Ook waren we niet de enige groep, want een wielrengroep kwam vlak na ons binnen. Winter in De Onlanden, natuur- en waterbergingsgebied. Goed ingepakt en windbestendig werd de wandeling ondernomen.'t Begon gelijk al met wijdse uitzichten over waterplassen, vennetjes, slootjes gedeeltelijk nog be-ijsd, prachtig blauwe luchten met een zonnetje volgden we het pad om de Peizer- en Eeldermaden. Opmerkelijk veel dieren in beweging. Een blauwe reiger liet zich van dichtbij bekijken, ganzen in vogelvlucht, zwanen in de beschutting van de rietkragen. Bij de nieuwe uitkijktoren, zoveel mogelijk uit de ijskoude wind, werd de lunch gebruikt. Sommige hadden de moed om in die kou toch de toren naar boven te klauteren. Het mooie uitzicht was wel de beloning. Vervolgens weer op pad, langs Schotse hooglanders met een verdwaalde black angus bij elkaar gekropen. Het was al eerder opgevallen dat er zoveel ooievaars te zien waren maar nog niet eerder een weide met schapen met lammetjes en grazende ooievaars. Zijdelings werd Peize gepasseerd vandaar naar Eelde en in Paterswolde richting natuurgebied De Braak en het Vennebroek langs het Friescheveen terug naar boerderij de Onlanderij. Om 15.00 stapten we weer binnen, de warmte was weldadig. De gids werd hartelijk bedankt voor de mooie, afwisselende route. Toen was het tijd voor warm drinken en lekkers. Huisgemaakte appeltaart (dikke 8) en wortelcake (7.5). Een hartelijk gelach brak uit over het grapje van een konijn en wortelcake. Einde van een mooie, gezellige, ijskoude wandeldag.

Zondag 8 april Afsluiting LAW 5e “Etappe Hondsrugpad Appelbergen – Haren

Het mooie weer bracht 10 heren en 9 dames op de been. Het Postillion had een gereserveerde tafel voor ‘t Loopje. Fijn, duidelijk er was op ons gerekend. Wij waren bij lange na niet de enige die van deze mooie warme genoten. Het was een komen en gaan van gasten. Na een autoritje werd bij Appelbergen aan de laatste etappe van het Hondsrugpad begonnen. Via Glimmen over boerenpad ontdekten we al gauw, heus waar, tuinbouwgebied en wijnbouw Groningen (druivenras Marechal Foch), bomen en struiken. Toen langs de Oude Aa en Eelderschipsloot, noordelijk van Paterswolde door de binnenlanden maar wel evenwijdig aan de A28. Jasjes, vestjes konden allang uit want gaande weg werd het zomers warm. Voordat we het Friese Veen ingingen was het tijd voor de lunch. Op de gestapelde betonplaten, een hek en het gras maakten we het ons gemakkelijk. De waarschuwing voor hondenpoep kwam te laat voor een paar van ons, die daardoor onwelriekende substantie onder de schoenen kwijt moesten. Toch deed dat het prettig verpozen niet te kort. Heerlijk genieten en gezellig keuvelend ging het voort. Bij het café Friesche Veen stelde de  gids een stop voor om een ijsje te kunnen nemen. Voor een aantal, niet aan dovemansoren gezegd.  De Meerweg werd overgestoken om door buurtschap Hoornsedijk langs het Noord-Willemskanaal richting hartje Groningen te wandelen. Langs het Hoornsediep via het Emmaviaduct, door Ubbo Emmiussingel en langs het Groningermuseum. Na een wandeling van 19.4 km arriveerden wij om 16.00 op onze eindbestemming. Ter gelegenheid van o.a. de afsluiting van deze LAW was de tafel feestelijk gedekt met bordjes appeltaart en lekkere hapjes. Gezelligheid kent geen tijd maar uiteindelijk moesten we huiswaarts. Einde van een bijzonder geslaagde, práchtige wandeldag.

Friescheveen:

Tussen 1900 en 1917 werd de oostoever van het meer gebruikt als vuilstort van Groningen. Dit werd gedaan omdat de legakkers hier begroeid raakten met bomen, die er veel te zwaar voor waren en daarom omvielen. Daarop kreeg de wind vrij spel en werd de dijk bedreigd. Met het storten van stadsvuil werd de dijk hiertegen beschermd. De schepen met stadsvuil voeren via het Noord-Willemskanaal en de Schipsloot ten zuiden van de Meerweg, die daarvoor was gebruikt voor de afvoer van turf. Tussen 1918 en 1930 werd de stort voortgezet, zij het in mindere mate. Daarna is hieraan een einde gekomen toen men ging inzien dat het gebied uniek is. In het gebied zijn onder andere cokesslakken, huis- en tuinafval gestort. Het gebied is nu dicht begroeid. Het tuinafval bevatte zaden van verschillende planten, waardoor er hier nu onder andere kruisbes, framboos, wijnruit wingerd, seringen en zoete kers groeien. Door de dichte begroeiing is het meer vanaf de dijk nauwelijks zichtbaar. In een klein gedeelte komt het historische afval door de werking van de grond naar boven. Dit gedeelte wordt Het Blik genoemd.

Zondag 29 april Knapzakroute “Loop der Schansen”

Een goed begin is het halve werk en dat was wat het weer betreft zeker want het zonnetje liet zich zowaar gelden. 3 Dames en 5 heren verzamelden zich bij bruin café annex B&B de Kanonnier. De gastvrije uitbater vertelde ons trots dat hij o.a. Herman Boon en Ede Staal gehuisvest had. Om 10.35 verlieten we Bad Nieuweschans (tot maart 2009 gewoon Nieuweschans) door weidse weides, akkers en bospercelen op de grens NL-DE richting buurtschap Boneschans. genoemd naar de Friese gecommiteerde Alfred Evert Boner. De schans op zich was gebouwd tijdens de 80 jarige oorlog ter bescherming van het Groningse gebied. Een mooi lunch plekje.Toen over de Boneschanskerbrug langs de onderzijde van de Hamdijk, prachtige uitzichten straalden vrede uit. Bedrijvige weidevogels in het veld en in de lucht maakten een harmonieus geheel. Vervolgens leidde het pad weer naar boven om jammergenoeg tot ontdekking te komen dat het verdere pad zover als we konden zien, helemaal overwoekerd was door bereklauw. De gids besloot terug te gaan omdat zij niet het riscio wilde lopen dat we met het giftige sap in aanraking zouden komen. Gaande weg op het scherp van Oldambt en Westerwolde begon het te miezeren, uiteindelijk miezerde het van 12.45 tot 14.00 daarna was het nagenoeg droog, het bleef wel bewolkt. Het voordeel van dit weer was dat we het rijk voor ons zelf hadden. We liepen door verschillende, ook onbekende nieuw ontwikkelde natuurgebieden. Eerst het Bos op Houwingaham dan Oldambt dan Westerwolde. Tijdens de miezer verkoos de gids een stukje alternatieve route te lopen omdat een van de paden door landbouwwerkzaamheden onbegaanbaar was. Ook de alternatieve route was meer dan de moeite waard. Behalve mooie gerestaureerde herenboerderijen zagen we ook de leerzame teloorgang van enkele andere. Het keerpunt van de tocht bracht ons door het dorp Oudeschans wat een beschermd dorpsgezicht heeft.Teruggaand door de Bovenlanden de natuurlijke verbinding tussen Oost-Groningen en Eemsland. Om 15.35 stapten we de Kanonnier binnen, gezellig nakeuvelend, voor ieder wat wils, een biertje, cola, koffie en appelgebak met slagroom. De gids werd hartelijk bedankt voor de mooie route daar heeft het weer geenzins afbreuk aan gedaan.

 

Zondag 20 mei LAW 1e “Etappe Groot Frieslandpad Leer – Papenburg

Vanochtend verzamelden zich 5 dames en 6 heren bij hotel Frisia in Leer. Het beloofde een mooie dag te worden met volop zon en 25 graden. In het hotel werden we hartelijk ontvangen door de gastvrouw die ons voorzag van koffie, Ost Friese thee e.d. Vanwege de verjaardag van één van de deelnemers werden we getracteerd op heerlijke chocolade bonbons. Nadat we hadden betaald gingen we om circa 10.45 uur met drie auto’s op weg naar Papenburg. De route leidde over mooie binnenweggetjes. Nabij de Mayer werf werden de auto’s geparkeerd. Nadat we ons hadden ingesmeerd met zonnebrandcréme gingen we om circa  11.20 uur van start en hebben we eerst even een kijkje bij het water genomen alwaar we een mooi zicht hadden op de alom bekende Mayer werf (bouwer van cruise schepen).  Daarna ging het noordwaards langs de Ems over de Emsdeich. Via overstapjes en wandelend langs kuddes schapen met soms pasgeboren lammetjes genoten we van het mooie weer, de rust en de vergezichten. Tussen de middag verlieten we eventjes de dijk om neer te strijken in een parkje nabij het plaatsje Mark. Na de lunch vervolgden we onze weg weer langs de Ems, afwisselend over en langs de dijk. De wandeling leidde ons o.a.  langs de dorpjes Grotegaste en Lütjegaste. In Esklum werd even een slokjespauze gehouden in een overdekte picknickplaats nabij een kerkje. Even verderop staken we de Leda over. Dit is een zijrivier van de Ems. We liepen over de spoorbrug in de Folmhuser Bahnweg. Net toen we midden op de brug waren passeerde er een trein op volle snelheid. De ijzeren brug trilde flink en het was een hels kabaal. Na de brug ging het linksaf over een grasdijk, langs de An der Seeschleuse. Even verderop liepen we Leer binnen en genoten we van de mooie gebouwen die we onderweg passeerden. Ook zijn we een klein stukje langs de haven gelopen. Verderop ging de route door een mooi steegje. Via een brede winkelstraat (Mühlenstrasse) bereikten we uiteindelijk het eindpunt van vandaag, de Bistro im Bahnhof. Daar streken we om 17.15 uur, na 23,6 km (de meningen over de afstand verschilden, volgens de gids was het 21 km) neer op het terras. De gids werd bedankt voor de mooie wandeling en een ieder deed zich te goed aan een welverdiende lekkernij. Om circa 18.00 uur zijn de chauffeurs met één auto weer teruggebracht naar hun auto’s. Omdat er niet voldoende auto’s waren moesten een aantal mensen op het terras blijven wachten tot hun chauffeurs weer terug waren. Hun geduld werd echter danig op de proef gesteld. De navigatie stuurde ons aan de hand van de ingevoerde postcode namelijk naar een zijweg met een hermetisch afgesloten hek er voor. Het postcode gebied bleek zodanig groot te zijn, dat het doel niet op het scherm van de navigatie was te zien. Even verderop hebben we alsnog het adres ingevoerd. Vanaf daar bleek het nog 13 km te zijn! Uiteindelijk kwam de Mayer werf in beeld waar we de auto’s ’s morgens hadden achtergelaten. Om 19.15 uur waren de 3 chauffeurs weer terug in Leer en konden de mensen, die op het terras waren blijven wachten, instappen. Het was een lange, maar mooie dag.

Zondag 10 juni Knapzakroute ‘Drentsche Aa’

Op deze zonnige zomerse dag verzamelden zich op het terras van café hotel de Jong, 7 dames en 8 heren, waarvan 1 heer kort na vertrek zich bedacht. Het hotel zelf stond in de steigers. Eén van de leden kwam gezellig samen met ons bakje doen, om gezondheidsreden was hij verhinderd. Onze gids leidde ons via het Drents museum en het standbeeld van Bartje, oostelijk Assen uit. Binnen 10 minuten wandelden we in de vrije natuur richting Deurze. Afwisselend over verharde fiets-anex wandelpaden, bos- en weidepaden en beekdal-weggetjes, langs en over het Anreeper- en Deurzerdiep naar Schieven. Intussen was er een weids uitzicht over velden en landerijen. Op het ooievaarsnest werden jonge ooievaarskuikens ontdekt, in een weide verderop ontdekten we betoverend mooie minipaardjes (Falabella). Een paardje liet zich onze bewondering goed welgevallen. We waren er bijna niet weg te slaan. We waren leuk verrast doordat vlak voor Rolde een ander lid zich ook aansloot. Naast de Jacobuskerk van Rolde bij de begraafplaats, stonden we even stil bij het graf van Harry Muskee (Cuby + Blizzards) werd de lunchpauze gehouden. Een paar van ons maakten het zich gemakkelijk op de hunebedstenen, het gras en het bankje. Toen we Rolde uitliepen op de terugweg naar Assen namen 2 dames afscheid. De gids had ook een paar historische punten in zijn route opgenomen waaronder het 'Poepenhemeltje'  of het Bisschop van Galen schansje. Tijdens de traktatie werden herinneringen opgehaald over het 20 jarig bestaan van 't Loopje. We werden getrakteerd op koffie/thee met appelgebak  met/huisgemaakte monchou taart of een consumpite en een Dame Blanche, daarbij werd er getoost op de volgende 20 jaar. Alles smaakte voortreffelijk zowel het appelgebak, monchoutaart en Dame Blanche kregen een 8 toebedeeld. Onze gids werd hartelijk bedankt voor zijn zorgzaamheid en de mooie wandeling. We hopen van harte dat hij nog eens een wandeling wil gidsen. We hebben er allemaal van genoten.

Zondag 1 juli Knapzakroute “de Tippe”

Ondanks de afwezigheid van een aantal vaste wandelaars die mee waren met de reis naar Orkney, arriveerden onder een stralende zon toch nog  4 dames en 8 heren op het terras van restaurant “De Tippe” te Vledder. Gezellig pratend genoten we van het mooie weer. Nadat iedereen zijn consumptie had afgerekend gingen we, goed ingesmeerd tegen zon en teken, omstreeks 10.30 uur op pad. Via de Van Royenlaan verlieten we al spoedig Vledder om via een lang zandpad langs akkers uit te komen bij een mooi smal paadje door de akkers, met aan weerszijden bomen en struiken wat voor een heel mooi beeld zorgde. Alsof je door een groene tunnel liep. Voordat we dat paadje ingingen hebben we even staan genieten van de heerlijke zoete geur van in bloei staande aardappelplanten. Verderop ging het door een bos en langs een recreatieterrein. Nabij een boerderij aan De Groeneweg hebben we staan genieten van koeien die heerlijk in de zon lagen te genieten. Ook werd daar eerste hulp verleend aan één van de wandelaars die een vlieg in haar oog had gekregen. Gelukkig was het euvel snel verholpen en konden we de wandeling weer voortzetten. Verderop werd even een kijkje genomen bij een mooi ven midden in het bos. Omstreeks het middaguur kwamen we aan bij dag-camping “Vledderhof”. Iedereen zocht er een mooi plekje om zijn/haar broodje op te eten en gezellig met elkaar te praten. Met het zien van de schommels konden enkelen de verleiding niet weerstaan om zich weer even kind te voelen. Na de lunch en een bezoekje aan de keurig verzorgde toiletten op het terrein ging het verder door stukken open veld waar de warmte goed was te voelen en door het bos dat voor heerlijke verkoeling zorgde. Omstreeks 13.30 uur kwamen we bij Rustpunt “Hoeve de Werkhorst”. Vlak voor dat Rustpunt werd even halt gehouden bij een paaltje met de afbeelding van Johannes van den Bosch, die vanuit zijn ideologie geloofde in een maakbare samenleving. Door huisvesting, werk, scholing en zorg wilde hij de paupers uit de stedelijke gebieden een beter leven bieden. Hiervoor stichtte hij in 1818 de Maatschappij van Weldadigheid. Een unieke geschiedenis waarvan de sporen nog steeds zichtbaar zijn in het landschap. (Bron: https://www.welkomtoenwelkomnu.nl/) . Bij het Rustpunt zochten we een plaatsje op het terras en genoten van heerlijk boerenijs terwijl de kippen vrolijk om ons heen scharrelden. Na deze aangename onderbreking werd de wandeling voortgezet door  bos en langs een prachtig ven. Verderop liepen we via een zandpad een wat meer open gebied in met hier en daar heide. Even verderop liepen we over een smal schelpenpaadje dwars door de weilanden. Na enige tijd kwam de bebouwing van Vledder alweer in zicht. Omstreeks 16.00 uur en na ruim 17 km waren we weer bij het restaurant. Daar werd genoten van een welverdiende consumptie (appelgebak een 7)  en werd nagepraat over de mooie wandeling. De gids werd bedankt voor de mooie wandeling die, volgens onze vaste LAW gids, een plekje in de top 10 van het Loopje verdient. Omstreeks 17.00 uur ging een ieder weer zijns weegs.

Zondag 22 juli Knapzakroute “t Hemelriek”

Stomverbaasd, zo vroeg waren er al vekeersregelaars bij t Nije Hemelriek om t parkeren in goede banen te leiden. Gelukkig waren we vroeg genoeg voor plaats op het terras.  Hoewel t  vakantietijd is, waren er toch nog 7 dames en 4 heren present. Onder leiding van de gids liepen we direct na t verlaten van t paviljoen boswachterij Gieten-Borger in. Doordat de gids midden in verhuisperikelen zat, was t voorlopen erbij ingeschoten maar met deskundig assist werd het eerste stuk van de bedoelde route gevonden. Langs bosvennetjes, allerlei bospaden aan  weerszijden verschillende boomsoorten, rulle zandpaden, goudgeel gekleurde akkers. Over het Anderense diepje naar de rand v h Hoornse Buiten. Mooi plekje voor de lunch, het weids uitzicht en een kudde koeien (blond d'aquitane), vormden een rustgevend vergezicht. Tijdens het wandelen werd er regelmatig een drinkstop ingelast, echt niet overbodig. Toch, viel t met de warmte reuzemee. Tegen 16 u waren we terug op t terras. Het was opmerkelijk dat de bediening uitstekend zijn taak verstond, daarvoor kreeg t cijfer 9.5 toebedeeld, appelgebak 8, meringue-caramel 9. Een van ons nam de mogelijkheid om even te zwemmen te baat. De gids werd hartelijk bedankt voor de prima wandeling. De keuze van het gebied kon niet beter onder deze subtropische temperaturen.Gezellig babbelend en kijkend naar het publiek was t zomaar 17.00 voordat er aanstalten gemaakt werd om huiswaarts te gaan. Einde van weer een mooie, gezellige wandeldag.

Zondag 12 augustus Knapzakroute “Terug in de oertijd”

'Hunebed Highway' N34 lazen we met grote grijns. Bestemming 'Hunebed city Borger' toe maar! Onze gastvrouw had een groots ontvangst voorbereid. Een grote partytent, geleend van de buurtvereniging, met vereende krachten door buurmannen opgezet. Aangeklede tafels met vaasje bloemen gaven een uitnodigend aanblik. Voor de wandeling waren 10 dames en 7 heren aanwezig, waarvan 13 wandelaars bleven voor de BBQ. Vanuit het huis van onze gastvrouw vertrokken we door een stukje onbekend Borger. Speciaal voor onze gastvrouw, geboren en getogen Borgerse, was t terug in de tijd, zij kon haar jeugdherinneringen met ons delen. De gids leidde ons via t dorp Ees, het Eeser diepje, weides en akkerland. Langs het Landal vakantiepark en 'Country Golf Ees. Door t Exloerbos met een stop bij de oeroude grafheuvel, een archeologisch monument.  Koeien (Blonde d Aquitaine) en paarden met veulens, een vertederend gezicht. Verderop werden rijpe bramen gespot die natuurlijk op smaak getest werden. Bij de Gletsjerkuil was t tijd voor de lunch. Zijdelings t Buinerbosch terug. Om 15.00 uur en na 15 km wandelen was ieder terug.  Het was uitstekend wandelweer ongeveer 26 graden, hoofdzakelijk bewolkt toch werd helder blauwe lucht en de zon regelmatig gezien, geen spat regen. De gids werd hartelijk bedankt voor de mooie wandeling. Intussen was de vaste BBQ staf doende om de vuren op peil te wakkeren. Gezellig babbelend met een drankje was t wachten op het startseintje dat om 15.45 gegeven werd. Het vlees kon verdeeld en de salades opgeschept, daarbij werden de vegetariers niet vergeten. Aan t eind van deze zeer geslaagde dag was er nog een schaaltje druiven. Tevreden en voldaan kon ieder huiswaarts gaan.

Zondag 2 september LAW 2e Etappe Groot Frieslandpad Papenburg – Bellingwolde

Bellingwolde, de eerste keer dat 't Loopje hier verzamelde. Echt helemaal Oost Groningen. 6 Dames en 7 heren waren present. Om 11.15 konden we aan de wandel na geparkeerd te hebben bij de Seeschleuse in Papenburg. Gelijk over de brug van het Papenburger Sielkanaal naar de Meyer Werft. Een enorm cruise schip had groot bekijks. Vandaar over de dijk evenwijdig aan het dorp Halte, onder aan de dijk langs de Eems een flink aantal km. Terwijl het zonnetje vol op onze bolletjes brandde werd er stevig doorgestapt richting Dielerheide om bij Stapelmoorerheide uit te komen. De tocht leidde vaak door bospaden in smalle bosschages langs akkers, maisvelden en weides. Een prettige afwisseling met de rechte verharde stukken. Een niet te versmaden luchtig briesje bracht koelte, af en toe een drinkstop om het vochtgehalte op peil te houden. Voordat we NL binnen liepen, was de lunch. Zowel mooie, goed onderhouden herenhuizen/boerderijen als verwaarloosde trokken de aandacht. In Bellingwolde liep het laatste stuk over een kluisje van de Lethe naar Kanaaldijk Westerzijde via de Kerkweg naar de Hoofdweg met direct zicht op de Magnuskerk. De Magnuskerk dateert vermoedelijk uit de 14e eeuw, na beschadiging door uitbreiding van de Dollard, vernieuwd in laag gotische stijl in 1527. Om 16.15 terug bij 'De Driesprong' gezellig op t terras, drinken, appelgebak met slagroom (cijfer 7), wafel met warme kersen en slagroom. Een buitenkansje, de typische Groningse snack, de eierbal, in 2 smaken, naturel of kerrie. Einde van een mooie, gezellige wandeldag. Wandelafstand 20.3 km.

Zondag 23 september 2018 knapzakroute "Drents Groningen"

Vanochtend meldden zich 7 heren en 3 dames bij Eetcafé Westerwolde – Westerkamp te Sellingen. De vriendelijke bediening hielp om nog een tafel bij te schuiven zodat we gezellig met z’n allen aan één tafel konden zitten. Iets na 10.30 uur, nadat iedereen zijn drankje had afgerekend en de eerste poncho’s reeds werden aangedaan omdat het licht miezerde, gingen we onder leiding van de gids op weg. Nadat we Sellingen hadden verlaten liepen we via de Ter Apelerstraat naar de Borgerweg alwaar we de Ruiten-Aa overstaken. Iemand van de groep wees op een oude waterbron (spreng). Even verderop liepen we langs en door het grootste heide gebied van Groningen en maakte hij ons attent op een oud karrespoor dat goed zichtbaar over de heide liep. Even verderop wist hij nog een pingo ruïne (overblijfsel uit de ijstijd) te liggen. Na overleg met de gids zijn we daar naar toegelopen. Het oogde als een groot weiland dat in de winter onder water wordt gezet en dan wordt gebruikt als ijsbaan. Via de Borgerweg en de Poststruikenweg staken we een poosje later andermaal de Ruiten-Aa over. Verderop staken we het Ruiten-Aa kanaal Oost IV over. Ondertussen nam de miezer serieuze vormen aan en werden de beide bankjes die voor de pauze waren voorzien voorbijgelopen na een tip dat er verderop, vlak over de grens met Duitsland een schuilhut was. Dat bleek inderdaad het geval en er was voldoende plek voor iedereen om een beetje bij te komen van de regen. Nadat de broodjes waren verorberd volgde een lang recht pad precies op de grens met Duitsland. Aan onze rechterhand een aantal van de vele windmolens die Duitsland rijk is. Aan het eind van dit mooie pad stonden we aan de voet van de Hasseberg, met 14.2 meter boven NAP het hoogste punt van Groningen. De naam zou afkomstig zijn van Hasje, een oude vrouw (een heks volgens sommigen) die hier woonde en, volgens de sage, 's nachts eenzame reizigers met een vuurtje lokte, zodat ze in het omringende moeras verdronken (bron: Wikipedia).  Er werd ook nog een oude grenspaal gespot. Ondertussen hadden 3 deelnemers er voor gekozen om een stukje af te snijden vanwege de regen. Via een klein stukje Duitsland over de Hassebergstrasse staken we even later de grens weer over en liepen we verder over de Hassebergerweg. De stevige miezer had intussen plaats voor stevige plensbuien. Even verderop staken we het Ruiten-A kanaal West III over en liepen we even later Sellingen weer binnen. We werden gewezen op een glas in lood raam in het gemeentehuis waarop een hakenkruis was te zien. Hoewel een beetje ongemakkelijk om te zien, heeft het in deze afbeelding niets te maken met de nazi’s. Om iets voor drieën waren we na 17 km weer bij het restaurant, vijf minuten later dan de drie die een stukje hadden afgesneden. Iedereen ontdeed zich van de natte regenkleding en schoof binnen gezellig aan bij de lange tafel die voor ons klaar stond. Er werden consumpties besteld en de gids werd bedankt voor de mooie wandeling. Hoewel de appeltaart er heerlijk uit zag,  bleek deze van onderen helemaal te zijn aangebrand. Het werd gemeld bij de bediening. Oorzaak bleek een defecte oven waardoor de appeltaart in een andere oven dan gebruikelijk was gebakken. De bediening heeft het keurig opgelost en de appeltaart niet in rekening gebracht. Besloten werd toen om dan maar een cijfer aan de cheesecake te geven. Deze werd gewaardeerd met een gemiddelde van 9.5! Omstreeks 15.45 uur werd er afgerekend en ging een ieder weer zijns weegs.

Zondag 14 oktober LAW 3e Etappe Groot Frieslandpad Bellingwolde – Blijham

In vergelijk met de vorige wandeling (natte) kon het niet mooier! Op deze prachtige zomerse herfstdag verzamelden zich 3 dames en 7 heren in de opkamer van de Weddermeerhoeve. Het ritje naar startpunt Bellingwolde, nodigde al uit om van deze dag optimaal te genieten. Dwars door het dorp Bellingwolde via natuurgebied Veendiep, Westerwoldse Aa en Weddermarke over bospaden, brede lanen met aan weerszijden kastanjebomen in herfsttooi, gingen over in smalle boomrijke- weide- en akker weggetjes, door buurtschappen, richting Vriescheloo. In de najaarszon op een idylisch plekje op een bankje in het bos aan een vennetje, ideaal voor het nuttigen van een broodje. Bij korenmolen de Korenbloem een korte stop. Via de Wedderheide genietend van het mooie weer, de rust en uitzichten over onvervalst Groningerland naar Wedde. Langs Burcht Wedde naar Wedderveer vandaar via villapark Weddermeer in een ommelandse beweging door de Wedderbergen terug naar de Weddermeerhoeve. De hele tocht  bleek op geboortegrond van twee deelnemers te zijn daardoor doorspekt met jeugdherinneringen, wetenswaardigheden en geschiedenis. Het was een welkome bijdrage en gaf een diepere dimensie aan de wandeling. Op het terras werd gezellig nagekeuveld onder het genot van drinken en lekkers. Einde van een hele mooie wandeldag. Wandelafstand 18.8 km, apfelstrudel 8. Tot nu toe blijkt het Groot Frieslandpad een hele goede keuze, veel afwisseling in landschap, grappige buurtschappen en authentieke dorpjes, we zijn reuze benieuwd naar de volgende etappes.

Zondag 4 november Knapzakroute “Snertwandeling II”

Het was weer een mooie herfstdag. Gastvrij verwelkomde de gastheer druppelsgewijs 6 dames en 7 heren. Via de gezellige keuken waar kop-en schoteljes , thermoskannen koffie/thee en lekkere koekjes klaar stonden naar de evenzo gezellige achterkamer. Onze gastheer had een mooie route voorbereid die zijn huisgenoot gidste met assistentie van de vaste LAW gids. De route bleek in Garnwerd aan zee te beginnen daar was een autoritje voor nodig. Omstreeks 11.15 u. liepen we langs akkers en weides evenwijdig aan het Reitdiep naar het gehucht Krassum vandaar over de Wetsingerzijl (dubbelwerkende sluis) naar Oostum. Onderweg waren regelmatig informatie borden geplaatst. Het bleek dat veel schilders van De Ploeg (kunstenaarsvereniging) het kerkje hebben geschilderd. Bij het kerkje werd dankbaar gebruik gemaakt van de luxe van een heus toilet. Toen naar Wierumerschouw over de brug. Ondertussen genoten we in het open landschap van de rust die uitging van koeien en paarden in de wei. vogels, zwanen en dies meer. Bij het Harssensbosch waren de contouren van de Borg nog zichtbaar. Hier werd pauze gehouden daarbij sloten nog drie personen zich aan. Verder met gezwinde pas door t dorpje Zuidwolde, langs de Krimstermolen vervolgens door  t recreatiepark Noorddijk over de Ruischerbrug terug. Terwijl een gedeelte kon bijkomen onder koffie/thee, boterkoek e.d. moesten ook de auto's gehaald. Om 17.00 uur waren we compleet zodat iedereen van snert, pompoensoep e.d. kon genieten. Het warme onthaal van de gastheer en zijn huisgenoot droeg bij aan de gemoedelijke sfeer onder elkaar. Een fijne afsluiting van een mooie, gezellige, goedverzorgde wandeldag.  Wandelafstand 19.7 km.

Zondag 25 november 2018 LAW 4e Etappe Groot Frieslandpad Wedderbergen - Muntendam

Op de valreep moest er een andere locatie gevonden worden omdat de eigenaren van ' de Vlindertuin' i.v.m. gezondheidsredenen de zaak stopten. Gelukkig waren we welkom bij de 'Heemtuin Muntendam', een puntje van aandacht was de sluitingstijd 17.00. De gids heeft de route ingekort om ook tijd over te hebben voor de gebruikelijke gezellige nazit. Om 11.05 vanuit Wedderbergen begonnen 3 Heren en 5 dames aan de wandeling. Afwisselend langs akkers en weidse vergezichten, bloeiend mosterdzaad richting buurtschap Tjabbestreek. De randen langs het veen voerden door nieuwe natuurgebieden, waar onder de Oude Veenkoloniën. Evenwijdig aan het Pekelderhoofddiep bij Oude Pekela via Emergo bos met de centrale visplas, daar was het tijd voor de lunch. In Oude Pekela stapte een heer uit en stapte een heer in. Parallel aan de Bovenste Veensloot was er in de lucht een mooie V van vogels. Via Oude Verlaat over de brug van het A.G. Wildervank kanaal helemaal door het dorp Muntendam (19.5 km). Bij het begin van Muntendam waren de auto's geparkeerd zodat de laatste 2 km met de auto werden afgelegd. 16.15 uur waren we terug in het paviljoen vd Heemtuin. Het was fijn om even bij te kunnen kletsen onder genot van wat drinken en lekkers. De walnoottaart kreeg het cijfer 9. Ook deze etappe was weer een leuke verrassing. Hoewel we voorbereid waren op een koude wandeldag bleek het goed mee te vallen. Het bleef de hele dag bewolkt maar wel droog. Einde van een mooie wandeldag.

Zondag 16 december Knapzakroute “Zeyerstrubben”

Op deze eerste winterse dag verzamelden zicht 5 dames en 5 heren. Café Hingstman serveerde uitstekende koffie en uitzonderlijk goede capucino. Warme jassen, sjalen, handschoenen en mutsen waren geen overbodige luxe. Al gauw leidde de tocht ons naar natuurreservaat Noordsche Veld dat liep door gevarieerd eschlandschap, oude veentjes, langs beekdalen en door fraai heide-en bosgebied. Rechts voor ons was er uitzicht op het hoger gelegen markante Zuideresch. Bij het Bollenveen werd een replica van een oude Tjasker bekeken. Met behulp van de kleine molen wert het water uit een deel van het veen gemalen, zodat er vervolgens gebaggeld kon worden. De witte winterse wereld gaf een panoramisch uitzicht op verschillende facetten van het landschap. In het stroomdal van de Broekenloop begon het wat te miezeren, juist toen het tijd was voor een broodje. Een heer stapte hier uit. Gelukkig liepen we door overwoekerde bospaadjes zodat we niet al te nat werden. Het gemiezer duurde een 3 kwartier. Een korte stop om hunebed D5 te bekijken en het info bord te lezen. Verder langs akkers en bosrand toen weer in de buurt van Zeijen langs mooie, gerestaureerde Saksiche boerderijen terug bij café Hingstman. Om 14.45 zaten we met 9 aan de stamtafel om ons te goed te doen aan warm drinken en lekkers. Cijfer voor de appeltaart is een 7-. Wandelafstand was 15.7 km in voor een dag als vandaag, helemaal prima. Het was een mooie, afwisselend route, zeker de moeite waard om deze te herhalen wanneer de hei in bloei staat. Einde van een koude, winterse, mooie wandeldag.